Tango

Meisje op de fiets
Doet het je niets
Dat ik je zie
Met strakke billen
En gladgeschoren benen
Op je rug
Draag je een paardenstaart
Die danst
Van links naar rechts
Gracieus
Buenos Aires
Een zwoele tango
Op de Plaza Dorrego
Even ben je van mij
Dan … zoef je voorbij

Station

Het is koud
Februari
Ik loop op het perron
Een man zit op een bankje
Hij heeft geen jas aan
Beige gekreukte broek
Zijn gulp staat open
Puntje van zijn overhemd
Komt uit zijn broek
Stukje blote buik is zichtbaar
Hij heeft korte mouwen
En rode aderen in zijn gezicht
Ik ril
Hij moet het ijskoud hebben
In mijn ene hand heb ik hete koffie
In mijn andere hand een gevulde koek
Dampend, zoet en zacht
Net gehaald
Ik kijk hem aan
Hij kijkt naar mij
Ik zie een radeloze blik
Hij wijst naar mijn koffie
Ik geef het hem
Het kan verkeren
Hij kijkt mij weer aan
Wijst naar mijn gevulde koek
Ik geef het hem
De trein rijdt binnen
Ik stap de warme coupe binnen
Bij het wegrijden
Zie ik de man op zijn bankje zitten
Hij kijkt starend naar zijn dampende koffie en zijn gevulde koek
De conducteur roept om dat we op tijd  zijn vertrokken
Ik glimlach en denk
Dit wordt een mooie dag!

Brave

Competa
Zuid-Spanje
Rit door de bergen
Marillion
Brave
Hard door de speakers
See her sadness in your face
She’s inside you
And she’s crying
Pleintje bij de kerk
Terras
Een stelletje
Begin zeventig
Ze gaan achter mij zitten
Bezweet
Afritsbroeken
Wandelstokken
Man met baardje
Onverzorgd
Hij kijkt afwezig
Staart
Praat zacht
Is onrustig
Hij weet niet waar hij is
Hij wil niet eten
Hij wil niet drinken
Hij wil weg
Gewoon weg
De vrouw is rustig
Staat op
Weet
Het heeft geen zin
Ik zie haar verdriet
Ik voel haar tranen
Marillion
Brave
Hard door de speakers
En ik rij terug

Bos

Schemerlicht weerkaatst in het water
De geest van de ochtend
Het bos ontwaakt
Een druppel valt van een blad
Zacht
Glijdend
Langzaam
Een lichte rimpeling in het water
Verbreekt de stilte
De grens van donker naar licht
Schuift langzaam op
Eerste geluiden verwelkomen de dag
De nevel boven het water
Beweegt sierlijk naar de kant
En verdwijnt
Koude wind steekt op
De geest van de nacht
Een blad valt in het water
Zacht
Glijdend
Langzaam
Een lichte rimpeling in het water
Stilt het geluid
De grens van licht naar donker
Schuift langzaam op
Laatste geluiden doven langzaam uit
De nevel boven het water
Beweegt sierlijk naar de kant
En verdwijnt
Sssstttt ….

Krakau

Er is een stad
Onder de stenen
Waar eens een rivier stroomde
Is nu een plek om te ontdekken
Waar daglicht niet komt
Slechts één trap naar beneden
Verborgen in de straat
Er is muziek
Er is eten
Er is drank
Niemand schreeuwt
Er is geen mening
Er is geen onderscheid
Iedereen moet met dezelfde trap
Naar beneden
Om te dromen
Van de verborgen stad
Onder de stenen

Pijn

Jouw pijn
Zit in mijn hart
Door de kou in mijn lichaam
Zijn mijn tranen bevroren
Tijd zal mijn pijn laten verdwijnen
En mijn tranen vloeibaar maken
Als dat gebeurt
Zal ik huilen

Gebroken roos

Naast alle kracht
Naast alle wijsheid
Naast alle wonderen
Naast alle rijkdom
Ligt er een roos
Gebroken op straat
Kwetsbaar
Als de liefde
Die voorbij is

Ken ik jou?

Ken ik jou?
Ken ik jouw angst?
Jouw echte angst
Ken ik jouw pijn?
Jouw echte pijn
Ken ik jou?

Terras

Ik zit op een terras
Lille
Place Pierre Mendés de France
De zon schijnt
Het is warm
Er is schaduw onder de bomen
Tafeltjes staan op het grind
Vrolijke mensen
Pratend, lachend
Een meisje staat op
Is samen met een vriendin
Grote donkere zonnebril
Lang donker haar tot op haar billen
Ze drinkt Duvel
En bukt om iets te pakken
Stukje van haar huid wordt zichtbaar
Romig wit met sproetjes
Ik kijk besmuikt
Randje kant wordt zichtbaar
Van wat verborgen moet blijven
Zwart
En ik denk
Mon Dieu
Lille
Wat ben je mooi!

Huis van licht

Ik zie mensen er naartoe lopen
Nette kleding, mooie mensen
Stelletjes, mensen alleen, jong en oud
Door een toevallige samenloop van omstandigheden
Bij elkaar gebracht
Met eenzelfde gedachte
In afwachting
Blij, nieuwsgierig
Naar wat er komen gaat
Maar zijn zij onwetend?
Alleen stilte is hier hoorbaar
Alleen donkerte is hier zichtbaar
Hier stonden huizen
Met deuren en ramen
Hier woonden mensen
Met kinderen en buren
Uit hun huizen gehaald
Nooit meer teruggekomen
Lege huizen
Achter gelaten
Wachtend, zuchtend onder verval
Gesloopt uit schaamte
Het huis van licht
Zal altijd in de schaduw staan

Havanna

Havanna in de regen
De lucht is grauw
Straten worden rivieren
Vuil stroomt naar een volgende plek
Stad van de kolommen
Niet te vatten
In welke gedicht dan ook
Vervallen huizen
Schimmig licht
Schelle muziek
Zwart wit TV
Een rochelende Dodge rijdt voorbij
Zwarte rookpluim
Een jonge vrouw schreeuwt
Tegen haar kind
Zij is boos
Op iedereen
Huis zonder ramen
Hout zonder verf
Fel licht
Ik kijk naar binnen
Een enkele stoel
Bed met stalen hoofdeind
Kale muren, verzakt plafond
Een oude vrouw staat op het balkon
Donkere groeven in haar gezicht
Tandeloos
Grijs haar op haar hoofd
Zwabber in haar hand
Brandende sigaret in haar hand
Ze kijkt in stilte
Hoort niets
En denkt
Morgen schijnt de zon

Zonder vleugels

Vrijheid is een must
Water dat je lichaam kust
Liefde
Brengt me dichter bij jou
Hitte van vuur
Zonder pijn
Ik dwaal
In het suizen van de wind
Naar de plek waar je me vindt
Geloof
Dat je me los kunt laten in vertrouwen
Dan zal ik vliegen
Zonder vleugels

Stil

Wuivend graan
Geluid
Lichamen
Dodenakker
Hoe heeft dat geklonken?
Mensen hadden daar niet moeten zijn
Onschuldig
Verwrongen metaal
Kapot
Stil

14

Placa del Pi
Basilica Santa Maria del Pi
Barcelona
Ik denk
Pi
Ongrijpbaar
Oneindig
3,14 ….
Johan
Het Orakel
El Flaco
De Verlosser
14
Pi
Siempre

Liefde

Met al mijn kracht
Met al mijn gedachten
Met al mijn adem
Leef ik de liefde voor jou